Ти си најодвратниот гад кој сум го запознала - го затекнав во шталата со спуштени пантолони - и во истиот момент повратив

Разведена сум веќе две години, а живеам на село кај брат ми и снаа ми. Како мала се омажив со мојот поранешен маж и исто така млада добив дете. Се занимававме со земјоделство и имавме добар брак, барем така мислев јас. Нашиот брак стана рутина со тек на време. Како млад пар излегивавме до соседниот град, но со време и тоа не го правевме... 

Мојот маж покрај земјоделството работеше и како чувар во едно скалдиште, па беше лесто отсуетен, а секс во последната година од бракот речиси и го немавме. Сепак, јас слепо верував дека нашиот брак е совршен, и сега од оваа дистанца ми делува смешно мојата невиност. 

Таа ноќ кога се пукна, и ден денеска стои во мојата глава. Едноставно и после две години не можам да дојдам при себе и да издржам од сцената која ја видов. 

Работеше ноќна смена тогаш, и рече дека ќе остане подолго време на работа. Беше летна ноќ и јас не можев да заспијам. Се превртував во кревет и околу два ипол одлучив да излезам на воздух, бидејќи летната ноќ на село е нешто најубавото што може да се види. Покрај нашата куќа се наоѓа шталата на соседот во која чуваше неколку крави. Тој сосед со никој ен разговараше во селото, а неговата жена е вистинска змија која нас енколку пати не тужеше поради оградата која наводно е под нивниот имот. Таа се правеше, а тој кутриот небеше толку лош.

Забележав дека кравите им се вознемирени, но како и да слшнав гласови кои доаѓаат баш од шталата, бидејќи навечер се се слуша. Не обрнував внимание бидејќи мислев дека неговата жена повторно направила некој хаос. Сепак, не знам од која причина се упатив кон шталата. 

Како што сее приближуав до шталот јасно се слушаше дека ивнатре има некој. Со оглед дека не беше заградено веднаш се упатив кон вратат каде што беше малку отворена. МОјот сопруг со спуштени пантолони, а соседтката целосно гола лежи во сеното. Останав скочанета од сцената, целиот живот ми се помина низ глава за само неколку секунди. Почуствував мачнина и почнав да повраќам. Ме видоа, но тоа ништо не промени. Ни човекот кој го сакав ни жената која ја мразев. Животот ми се згади. 

Само успеав да изустам: Ти си најодвратниот човек кој некогаш сум го запзонала. 

И утредента си заминав од кај него и се преселив кај мојот брат на село.